و سکوت کنی و سکوت کنی و سکوت کنی ...

این عبارت وصفیِ « و یَعلمُ ضَمیر الصّآمتین»1 را خیلی دوست می‌دارم. به نظرم خیلی خوب است آدم خدایی داشته باشد که تا اعماق ضمیرش را بداند و بخواند. لازم نباشد هی سویدای دلت را برایش بر زبان بیاوری. یعنی گاهی فقط کافی‌ باشد همین چشم‌هات را با دست‌هات به آسمان بدوزی و سکوت کنی و سکوت کنی و سکوت کنی... بعد او خودش بفهمد معنیِ این نگاه تو را، این سکوت تو را. 



پ.ن: فرازی از دعای حضرت سجاد (ع) در ماه رجب که مرحوم محدّث قمی توی مفاتیحش آورده: یا مَن یَملِک حوائِجَ السّائِلین...

 

/ 3 نظر / 16 بازدید
قاسمی

چه کنیم که خودمان هم معنی این سکوت را بفهمیم؟

قاسمی

با سلام چه کنیم که خودمان هم معنی این سکوت را بفهمیم؟

ssup

اولین پست چه باحاله