نامه نورانی
پایگاه قرآنی مدرسه راهنمایی علامه حلی یک تهران

وقتی توی اوصافِ بهشت می‌رسم به آن‌جا که «رضی الله عنهُم و رضوا عنه»1 یک حسرتِ خوبی توی دلم جوانه می‌زند. فکر می‌کنم چه حالِ خوشی دارند بهشتی‌ها وقتی یقین دارند خدا از آن‌ها راضی‌ست. وقتی خودشان هم به آن‌همه نعمت راضی‌اند.

وقتی توی قرآن می‌رسم به «و رضوانٌ مِن الله اَکبر»2 دلم اوج می‌گیرد. فکر می‌کنم همه‌ی آن اوصافِ رویایی بهشت در مقایسه با این مقام رضوان هیچ است.

حالِ خوبی می‌شوم وقتی فکر می‌کنم به این‌که اسم‌تان «رضا»ست، به این‌که در مقام ارتضائید، به این‌که گفته‌اند راهِ رضایتِ خدا از رضایتِ شما می‌گذرد، به این‌که گفته‌اند خدا به دست‌ِ شما خلایقش را راضی می‌کند3، خوش‌حال می‌کند ... راهِ بهشت، راهِ «رضی الله عنهم و رضوا عنه» از رضایتِ شما می‌گذرد. می‌شود از ما راضی باشید یعنی؟!هنوز هوای ایها الرئوف از زبانم نیافتاده است یا ابالجواد...


1. بینه/8
2. توبه/72
3. اللهمّ صلّ علی علیّ بنِ موسَی الرّضا، الّذی ارتضَیته وَ رضیتَ به مَن شِئتَ مِن خَلقِک... (صلوات مرویّ از امام حسن عسگری (ع))

پ.ن:طبق قرار قبلی مان آیات متن را ترجمه نکردم تا بروی و قرآنی باز کنی.منم دعا...

[ ۱۳٩۱/٧/٩ ] [ ۱:٢۸ ‎ق.ظ ] [ smgatmirian ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ