نامه نورانی
پایگاه قرآنی مدرسه راهنمایی علامه حلی یک تهران

25. مادر توی بستر بود و روزها همین جور داشت به سختی می گذشت، همیشه اوضاع هر خونه ای با مریضی مادر به هم می ریزه، چه برسه به مریضی مادر و شرمندگی پدر و ...

26. بچّه ها، کم سن و سال بودند ولی متوجّه می شدند که حال مادر خیلی بد شده، آخه همیشه وقتی پدر می اومد مادر به احترام پدر پا می شد و می رفت در رو باز می کرد ولی حالا... مادر حتّی توی بستر هم نمی تونه جا به جا بشه.

27. پسر بزرگ تر دبد که مادر داره نماز شب می خونه، آروم رفت پیش مادر. دید مادر از اوّل تا آخر، فقط بقیه رو دعا می کنه. گفت: "مادر، چرا برای خودتون دعا نمی کنید؟" مادر گفت: "پسرم، اوّل دیگران و همسایه ها، بعد خودمون"!

28. مادر قبول کرد آخر، برای خودش دعا بخونه. گفت: "پسرم، شما آمین بگو"، پسر خوشحال شد، مادر دعا کرد: "اللّهمّ عجّل وفاتی" (خدایا مرگ من را زودتر برسان)، پسر ساکت شد...

"إنّا أعطیناک الکوثر، فصلّ لربّک وانحر"

[ ۱۳٩٢/۱/٢٠ ] [ ٩:٥٩ ‎ب.ظ ] [ م رضایی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ