نامه نورانی
پایگاه قرآنی مدرسه راهنمایی علامه حلی یک تهران

خب... بگذار درست و حسابی زندگی را تعریف کنم:

زندگی شامل صبح تا شب و شب تا صبح است. صبح تا شب کار می کنیم و درس می خوانیم و می رویم و می آییم. شب تا صبح هم که اغلب می خوابیم تا قوای خسته مان را برای کار فردا و رفت و آمد فردا آماده کنیم. این زندگی ماست. کتابهایی که می خوانیم.  دوستانی که انتخاب می کنیم.  ساعاتی که جلوی  کامپیوتر می گذرانیم. مدتهای مدیدی که با دکمه های تلفن همراهمان ور می رویم. درس، کمابیش! مهربانی، ای ی ی، همچین یه ذره! کمک و انفاق، پیش نمیاد بابا! وقت دعا و مناجات، اوم م م م... برو سوال بعدی! استفاده از ساعات عمر به نفع آن دنیا؛ خب این که گفتی یعنی چی؟؟؟؟

همینه دیگه! ما اکثرا مشغول اتفاقاتی هستیم که زندگی برایمان پیش می آورد. به ندرت خودمان اتفاق ساز می شویم. به ندرت فرمان را خودمان می چرخانیم. باری که به هر جهت می رود، "کار مفید"ش را با هیچ فرمول و معادله ای نمی شود محاسبه کرد. لابد اینها را همه می دانیم.آره! می دانیم.

اما شب چی؟ شب چه کار می کنیم؟ خب می خوابیم. غیر از آن؟ اوم م م م .... منظورت چیه؟ منظورم اینه که مگر نشنیده ایم که شب، مال بزرگان است و هر کس از این ساعات طلایی استفاده کند، برنده است. یا مثلا:کجا خوندیم آهان تو جزوه صفات مومنان بود که و المستغفرین بالاسحار. حالا نمی گویم برود سر سجاده، یا معتکف دیر و مسجد بشود.نه! مثلا بعضی ساعات را بگذارد برای "تفکر". بگذارد برای نگاه کردن به بالا. به نفس عمیق کشیدن و حسّ خوشِ بندگی داشتن. اینها را چقدر تجربه کرده ایم؟

کرده ایم! اما کم.... خب  این از زندگی ای که ما داریم.

اما زندگی که "او" دوست دارد چی می تواند باشد؟ مگر نه اینکه توی نامه نورانی آمده ؛ آنها که در طول روز، مشغول بازی اند و توی شب، گرمِ خواب و خواب دیدن، ضرر می کنند. چقدر مطمئنیم که ما جزو این گروهی که خدا نام برده، نیستیم؟

اصلا بلدیم از امکانات روز، به نفع آن دنیایمان استفاده کنیم؟

اعراف/ آیه ی 97 و 98

پ.ن : قرآنت را بردار و آیات بالا را با ترجمه اش بخوان

[ ۱۳٩٠/۳/۳۱ ] [ ٥:٠٤ ‎ب.ظ ] [ smgatmirian ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ